Bierstijlen
Bier in Duitsland: Stijlen en Tradities
Er bestaat naast Duitsland wereldwijd geen tweede land met een dermate rijk, gevarieerd, oud en globaal invloedrijke traditie van het bierbrouwen en -drinken. Alleen al de dichtheid van brouwerijen en bieren is ongeëvenaard: In het land zijn ongeveer 1.300 brouwerijen commercieel actief (waarvan alleen 700 in Beieren), die bij elkaar opgeteld circa 7.000 verschillende biersoorten produceren. Meer dan 90 van deze brouwerijen horen bij de 100 oudste brouwerijen die nog steeds bier brouwen en de ongeveer 25 verschillende biertypes, die in (verschillende regio’s in) Duitsland hun oorsprong vinden, hebben wereldwijd brouwtradities beïnvloed, ook omdat een groot deel van de professionele brouwmeesters die over de hele wereld werkzaam zijn, hun handwerk in Duitsland hebben geleerd. Zelfs het Pils, dat in het Tsjechische Pilzen werd ontwikkeld, is door een Duitse brouwmeester bedacht. Ook al is bier niet in Duitsland uitgevonden (of beter gezegd gevonden), het is nog steeds zijn thuis. Het is (vooral) aan Duitse brouwmeesters te danken dat bier een van ’s werelds favoriete dranken is geworden.
Daarom is het niet verwonderlijk, dat bier een grote invloed op de Duitse cultuur heeft gehad en ook nog steeds heeft. In meer dan 30 plaatsen bestaan biermusea, er zijn speciale wandel- en fietsroutes voor bierliefhebbers, er bestaan op dorps-, stads- of regionaal niveau speciale festiviteiten of zelfs feestdagen die om het brouwen of het drinken van bier draaien, je kunt speciale bierproeverijen bezoeken, waarbij het bier een soortgelijke status heeft als wijn in Frankrijk en ook het religieuze erfgoed heeft op veel plaatsen met het bier te maken of is erdoor beïnvloed. Denk aan kloosterbrouwerijen, bierlegendes en zelfs -heiligen.
Zelfs de oudste wetgeving die nog steeds in Duitse wetboeken te vinden is, betreft het brouwen van bier, en met dit ‘Reinheitsgebot’ van 1516 is ook direct het unieke aan de Duitse biercultuur genoemd. Hierin wordt namelijk wettelijk vastgelegd, wat “bier” (niet) is: Bier mag namelijk enkel vier inhoudsstoffen hebben: water, hop, mout en gist – zodra er iets anders daaraan wordt toegevoegd, is het dus geen bier meer. Deze wet staat voor het behoud van de traditionele ambachtelijke brouwtechniek en is ook de oudste levensmiddelenwetgeving ter wereld die vandaag de dag nog steeds geldig is. Dat betekent ook, dat een nieuw biertype niet kan worden uitgevonden door een of andere nieuw ingrediënt, maar enkel door een verandering in het brouwproces.
Al met al is het bier in Duitsland veel meer een cultuurgoed, dat ook tot gevolg heeft, dat het er veel minder een reputatie heeft als een ‘feestdrank om snel dronken te worden’. Daarom staan Duitse brouwers ook in de allereerste rij bij de ontwikkeling van overheerlijk alcoholvrij bier.
Alcoholvrij bier
In tegenstelling tot zijn naam is alcoholvrij bier niet noodzakelijk helemaal alcoholvrij.
Tot 0,5% is toegestaan, daarna wordt het bier niet langer als alcoholvrij beschouwd. Met moderne brouwprocessen is 0,01% mogelijk – maar (nog) niet minder. Door het lage alcoholgehalte heeft dit bier geen (of nauwelijks) effect op je lichaam.
Zwangeren of voormalige alcoholisten raden wij echter af om alcoholvrij bier te drinken.
Qua biersoort zijn er praktisch geen beperkingen: er zijn alcoholvrije pilsbieren of lagers, maar ook tarwebieren. Voor soorten van lage gisting is het productieproces echter veel ingewikkelder.
Bockbier
Bockbier is een bier dat meer geschikt is voor de donkere seizoenen.
Het vrij zware bier met een vrij hoge alcoholpercentage (vanaf 7%), heeft (meestal) een duidelijke moutsmaak en wordt bereid met een hoger oorspronkelijk wortgehalte tijdens het brouwproces. Bockbier is verkrijgbaar in zowel lichte als donkere kleuren.
In Franken (het noordelijke gedeelte van Beieren) is de herfst zelfs elk jaar het seizoen voor bockbier. Festbock is bijvoorbeeld populair rond Kerstmis, terwijl Doppelbock of Fastenbock wordt gedronken tijdens de vastentijd.
Als de dagen weer langer worden, komt in mei de lichtere, met hop geaccentueerde, dus wat bitterder smakende Maibock om de hoek kijken.
Donker bier (Dunkel)
Donker bier is een biersoort van lage gisting die vooral populair is in het zuiden van Duitsland.
Het krijgt zijn donkere kleur niet van de moutinhoud of het oorspronkelijke wort, maar van de kleur van de mout die wordt gebruikt. In Europa wordt deze waarde gemeten in EBC.
Deze term kreeg zijn naam van de European Brewery Convention en verwijst naar de hoeveelheid licht die geabsorbeerd wordt door bier met een bepaald oorspronkelijk wortgehalte.
Een Pilsener komt bijvoorbeeld op ongeveer 3 EBC, terwijl veel Dunkle uit München al 40 EBC bereiken. Er is geen officiële limiet wat betreft kleur, maar je kunt donkergele en lichtbruine bieren met een duidelijk zoetige moutsmaak verwachten.
Anders dan je van Nederlandse of Belgische bieren zou verwachten, bevat een donker bier in Duitsland niet meer alcohol dan de lichte soorten.
Export
Export-bieren zijn ondergistende varianten van andere biersoorten die vroeger buiten de stadsgrenzen werden geleverd, vandaar de naam. Ze zijn verkrijgbaar als Pils, Helles, Weizen of Alt en kunnen elke kleur hebben.
Omdat ze oorspronkelijk gebrouwen werden voor de export, werden ze langer gebrouwen, omdat dit de houdbaarheid van het bier verlengt.
Het smaakt vaak wat bitterder en het alcoholpercentage is iets hoger (meestal tussen de 5 en de 6%) dan dat van verwante bieren zoals Helles. Het smaakt verfrissend en soms vrij zwaar, maar drinkt heerlijk lekker weg, daarom past het bij veel verschillende maaltijden kun je het ook op elk moment van het jaar drinken.
Festbier
Bij feestbier ligt de nadruk minder op het bier zelf en meer op de gelegenheid, waarvoor het wordt gebrouwen.
Er worden verschillende soorten mout en hop gebruikt. Elke brouwerij heeft zo zijn eigen idee van wat een feestbier zou moeten zijn, er zijn varianten van lage en hoge gisting , al zijn ze wel bijna altijd licht van kleur.
Typische gelegenheden zijn Kerstmis, de Kirchweih (de gedenkdag van de inwijding van de plaatselijke kerk) en het Oktoberfest, maar het wordt ook gedronken in de lente voor allerlei gelegenheden.
Omdat het ook aangenaam moet zijn om te drinken in het gezelschap van gelegenheidsbierdrinkers, is het alcoholgehalte meestal niet al te hoog, echter omdat het der verhoging van de feestvreugde moet dienen, ook zeker niet al te laag.
Hefeweizen
Hefeweizen is een en door de toevoeging van gist troebel bier van hoge gisting dat wordt geproduceerd door een gemengde gisting die deels bestaat uit melkzuurbacteriën en gist.
Meer informatie over deze biersoort vind je onder Weizen.
Helles
Helles – andere namen zijn Helles Lager of Münchner Helles – is een lichtgekleurd, helder (dus gefilterd) bier van lage gisting met een zwak hopkarakter.
Zeker vergeleken met pilsener smaakt het milder en is het alcoholgehalte beperkt (tussen de 4,7 en de 5,4%). Door zijn goede verteerbaarheid is Helles een van de populairste bieren in Duitsland.
Het is ook bijzonder goed drinkbaar ook voor mensen die geen bierkenner zijn of beweren niet van bier te houden en past bij elke soort maaltijd.
Als het niet gefilterd wordt en daardoor zijn lichtgekleurde uiterlijk verliest, is het resultaat een troebel kelderbier.
Kellerbier of Zwicklbier
Kellerbier wordt niet opgeslagen, maar rechtstreeks vanuit het vat geserveerd (of in flessen gevuld) – het komt praktisch direct uit de kelder, waaraan het bier zijn naam dankt.
De alternatieve naam “Zwickel” gaat terug op de Zwickeltap. Deze werd ooit gebruikt zodat de meesterbrouwer nog tijdens het brouwen een biermonster rechtstreeks uit het vat kon nemen.
Het bier is erg drinkbaar en heeft een laag koolzuurgehalte, daarom schuimt het weinig. Het is net als het Helles nauwelijks gehopt, wat een groot verschil maakt met bijvoorbeeld pilsener. Het kan daarom snel en het hele jaar door gedronken worden.
Omdat het ongefilterd is, is het vaak niet langer dan 2 maanden houdbaar en verliest ook relatief snel aan smaak. De vele troebele stoffen resulteren in een ondoorzichtig bier dat qua kleur doet denken aan amber.
Lager
Lagerbier werd voor het eerst uitgevonden in 1839.
Omdat het zeer koude temperaturen vereist voor het productieproces, kon het bier vroeger alleen in de wintermaanden worden geproduceerd.
Tegenwoordig is Lager het hele jaar door verkrijgbaar. Qua smaak kun je een mild, makkelijk drinkbaar bier van lage gisting verwachten dat bijna een beetje zoet is door de lage hoppigheid.
De naam komt van het lageringsproces, waardoor het bier vroeger een heel jaar kon meegaan. In Engelstalige landen is lager echter een term voor alle bieren van lage gisting en niet alleen voor Duitse lager in het bijzonder.
Märzen
Märzen is erg populair in Zuid-Duitsland en Oostenrijk.
Het is een zeer moutige, bierstijl van lage gisting die vrij zoet en vol is. Je kunt het over het algemeen op elk moment van het jaar drinken – in tegenstelling tot vroeger.
Oorspronkelijk werd Märzen vanwege de vereiste lage temperaturen in de winter tot in maart gebrouwen zodat het in de zomer gedronken kon worden. Dit heeft ook met een verbod voor brouwers te maken om in de zomer hun werk te doen vanwege brandgevaar. De resten van het opgeslagen bier uit maart werden dan in de zomer gedronken en daarom kreeg het de naam Märzen.
Het is gemakkelijk te herkennen aan zijn amberkleur en heeft een alcoholpercentage van tussen de 5 en de 6 %.
Pils / Pilsener
Iedereen die ooit bier heeft gedronken, heeft ook het meestal bittere en wrange Pilsener gedronken.
Dit biertype is de populairste soort in Duitsland. Het is vernoemd naar de Tsjechische stad Pilsen, maar het bier is in de 19e eeuw uitgevonden door meesterbrouwer Josef Groll uit Beieren. Dit verklaart ook waarom het bier in Tsjechië nog vaker wordt gedronken dan in Duitsland.
De kleur doet denken aan vloeibaar goud, het tintelt ook sterk en laat een droge noot achter in de mond. Het bier is vanwege de hoge hopgehalte vaak vrij bitter.
Bij veel bierliefhebbers is Pils echter niet al te populair omdat zijn grote succes veel oorspronkelijke brouwtradities in veel streken de nek heeft omgedraaid.
Rauchbier
De naam van deze Midden Frankische specialiteit is afgeleid van het brouwproces: er wordt gerookte mout (d.w.z. boven een vuur gedroogde mout) gebruikt. Het basisrecept en het brouwproces zelf lijken echter sterk op die van Märzen.
Het resultaat is een bier dat naar mout smaakt, maar qua smaak een uitgesproken of licht rokerig karakter heeft. Vaak doet het een beetje denken aan gerookt spek. Het wordt meestal in de winter gedronken.
Schwarzbier
Het zwart bier van lage gisting vindt zijn oorsprong in Saksen en Thüringen.
Om de typische smaak te behouden – naast mouten worden koffie en chocolade vaak genoemd – wordt het bier gebrouwen met gebrande mouten.
De donkere, moutige smaak maakt dit bier meer tot een winterbier.
Weizen
Het populaire tarwebier is overal thuis in Duitsland en is vooral populair in Zuid-Duitsland.
Het is van hoge gisting en smaakt nogal zoet en vol en is erg verfrissend. Het is daarom een geliefd bier in de zomer. De indrukwekkende schuimkraag is een herkenbaar kenmerk van tarwebier.
Opdat het bier zijn naam mag dragen, wordt het gebrouwen met minstens 50% tarwemout. Gist is ook een belangrijk ingrediënt, omdat het verantwoordelijk is voor de zoete smaak die hierboven beschreven wordt. Smaken zoals banaan en kruidnagel zijn niet ongewoon bij het drinken van een witbier.
Qua uiterlijk is het meestal licht en door de gist wat troebel, tenzij het gefilterd is, dan wordt het Kristallweizen genoemd.
Bier in Duitsland: Stijlen en Tradities
Er bestaat naast Duitsland wereldwijd geen tweede land met een dermate rijk, gevarieerd, oud en globaal invloedrijke traditie van het bierbrouwen en -drinken. Alleen al de dichtheid van brouwerijen en bieren is ongeëvenaard: In het land zijn ongeveer 1.300 brouwerijen commercieel actief (waarvan alleen 700 in Beieren), die bij elkaar opgeteld circa 7.000 verschillende biersoorten produceren. Meer dan 90 van deze brouwerijen horen bij de 100 oudste brouwerijen die nog steeds bier brouwen en de ongeveer 25 verschillende biertypes, die in (verschillende regio’s in) Duitsland hun oorsprong vinden, hebben wereldwijd brouwtradities beïnvloed, ook omdat een groot deel van de professionele brouwmeesters die over de hele wereld werkzaam zijn, hun handwerk in Duitsland hebben geleerd. Zelfs het Pils, dat in het Tsjechische Pilzen werd ontwikkeld, is door een Duitse brouwmeester bedacht. Ook al is bier niet in Duitsland uitgevonden (of beter gezegd gevonden), het is nog steeds zijn thuis. Het is (vooral) aan Duitse brouwmeesters te danken dat bier een van ’s werelds favoriete dranken is geworden.
Daarom is het niet verwonderlijk, dat bier een grote invloed op de Duitse cultuur heeft gehad en ook nog steeds heeft. In meer dan 30 plaatsen bestaan biermusea, er zijn speciale wandel- en fietsroutes voor bierliefhebbers, er bestaan op dorps-, stads- of regionaal niveau speciale festiviteiten of zelfs feestdagen die om het brouwen of het drinken van bier draaien, je kunt speciale bierproeverijen bezoeken, waarbij het bier een soortgelijke status heeft als wijn in Frankrijk en ook het religieuze erfgoed heeft op veel plaatsen met het bier te maken of is erdoor beïnvloed. Denk aan kloosterbrouwerijen, bierlegendes en zelfs -heiligen.
Zelfs de oudste wetgeving die nog steeds in Duitse wetboeken te vinden is, betreft het brouwen van bier, en met dit ‘Reinheitsgebot’ van 1516 is ook direct het unieke aan de Duitse biercultuur genoemd. Hierin wordt namelijk wettelijk vastgelegd, wat “bier” (niet) is: Bier mag namelijk enkel vier inhoudsstoffen hebben: water, hop, mout en gist – zodra er iets anders daaraan wordt toegevoegd, is het dus geen bier meer. Deze wet staat voor het behoud van de traditionele ambachtelijke brouwtechniek en is ook de oudste levensmiddelenwetgeving ter wereld die vandaag de dag nog steeds geldig is. Dat betekent ook, dat een nieuw biertype niet kan worden uitgevonden door een of andere nieuw ingrediënt, maar enkel door een verandering in het brouwproces.
Al met al is het bier in Duitsland veel meer een cultuurgoed, dat ook tot gevolg heeft, dat het er veel minder een reputatie heeft als een ‘feestdrank om snel dronken te worden’. Daarom staan Duitse brouwers ook in de allereerste rij bij de ontwikkeling van overheerlijk alcoholvrij bier.
Alcoholvrij bier
In tegenstelling tot zijn naam is alcoholvrij bier niet noodzakelijk helemaal alcoholvrij.
Tot 0,5% is toegestaan, daarna wordt het bier niet langer als alcoholvrij beschouwd. Met moderne brouwprocessen is 0,01% mogelijk – maar (nog) niet minder. Door het lage alcoholgehalte heeft dit bier geen (of nauwelijks) effect op je lichaam.
Zwangeren of voormalige alcoholisten raden wij echter af om alcoholvrij bier te drinken.
Qua biersoort zijn er praktisch geen beperkingen: er zijn alcoholvrije pilsbieren of lagers, maar ook tarwebieren. Voor soorten van lage gisting is het productieproces echter veel ingewikkelder.
Bockbier
Bockbier is een bier dat meer geschikt is voor de donkere seizoenen.
Het vrij zware bier met een vrij hoge alcoholpercentage (vanaf 7%), heeft (meestal) een duidelijke moutsmaak en wordt bereid met een hoger oorspronkelijk wortgehalte tijdens het brouwproces. Bockbier is verkrijgbaar in zowel lichte als donkere kleuren.
In Franken (het noordelijke gedeelte van Beieren) is de herfst zelfs elk jaar het seizoen voor bockbier. Festbock is bijvoorbeeld populair rond Kerstmis, terwijl Doppelbock of Fastenbock wordt gedronken tijdens de vastentijd.
Als de dagen weer langer worden, komt in mei de lichtere, met hop geaccentueerde, dus wat bitterder smakende Maibock om de hoek kijken.
Donker bier (Dunkel)
Donker bier is een biersoort van lage gisting die vooral populair is in het zuiden van Duitsland.
Het krijgt zijn donkere kleur niet van de moutinhoud of het oorspronkelijke wort, maar van de kleur van de mout die wordt gebruikt. In Europa wordt deze waarde gemeten in EBC.
Deze term kreeg zijn naam van de European Brewery Convention en verwijst naar de hoeveelheid licht die geabsorbeerd wordt door bier met een bepaald oorspronkelijk wortgehalte.
Een Pilsener komt bijvoorbeeld op ongeveer 3 EBC, terwijl veel Dunkle uit München al 40 EBC bereiken. Er is geen officiële limiet wat betreft kleur, maar je kunt donkergele en lichtbruine bieren met een duidelijk zoetige moutsmaak verwachten.
Anders dan je van Nederlandse of Belgische bieren zou verwachten, bevat een donker bier in Duitsland niet meer alcohol dan de lichte soorten.
Export
Export-bieren zijn ondergistende varianten van andere biersoorten die vroeger buiten de stadsgrenzen werden geleverd, vandaar de naam. Ze zijn verkrijgbaar als Pils, Helles, Weizen of Alt en kunnen elke kleur hebben.
Omdat ze oorspronkelijk gebrouwen werden voor de export, werden ze langer gebrouwen, omdat dit de houdbaarheid van het bier verlengt.
Het smaakt vaak wat bitterder en het alcoholpercentage is iets hoger (meestal tussen de 5 en de 6%) dan dat van verwante bieren zoals Helles. Het smaakt verfrissend en soms vrij zwaar, maar drinkt heerlijk lekker weg, daarom past het bij veel verschillende maaltijden kun je het ook op elk moment van het jaar drinken.
Festbier
Bij feestbier ligt de nadruk minder op het bier zelf en meer op de gelegenheid, waarvoor het wordt gebrouwen.
Er worden verschillende soorten mout en hop gebruikt. Elke brouwerij heeft zo zijn eigen idee van wat een feestbier zou moeten zijn, er zijn varianten van lage en hoge gisting , al zijn ze wel bijna altijd licht van kleur.
Typische gelegenheden zijn Kerstmis, de Kirchweih (de gedenkdag van de inwijding van de plaatselijke kerk) en het Oktoberfest, maar het wordt ook gedronken in de lente voor allerlei gelegenheden.
Omdat het ook aangenaam moet zijn om te drinken in het gezelschap van gelegenheidsbierdrinkers, is het alcoholgehalte meestal niet al te hoog, echter omdat het der verhoging van de feestvreugde moet dienen, ook zeker niet al te laag.
Hefeweizen
Hefeweizen is een en door de toevoeging van gist troebel bier van hoge gisting dat wordt geproduceerd door een gemengde gisting die deels bestaat uit melkzuurbacteriën en gist.
Meer informatie over deze biersoort vind je onder Weizen.
Helles
Helles – andere namen zijn Helles Lager of Münchner Helles – is een lichtgekleurd, helder (dus gefilterd) bier van lage gisting met een zwak hopkarakter.
Zeker vergeleken met pilsener smaakt het milder en is het alcoholgehalte beperkt (tussen de 4,7 en de 5,4%). Door zijn goede verteerbaarheid is Helles een van de populairste bieren in Duitsland.
Het is ook bijzonder goed drinkbaar ook voor mensen die geen bierkenner zijn of beweren niet van bier te houden en past bij elke soort maaltijd.
Als het niet gefilterd wordt en daardoor zijn lichtgekleurde uiterlijk verliest, is het resultaat een troebel kelderbier.
Kellerbier of Zwicklbier
Kellerbier wordt niet opgeslagen, maar rechtstreeks vanuit het vat geserveerd (of in flessen gevuld) – het komt praktisch direct uit de kelder, waaraan het bier zijn naam dankt.
De alternatieve naam “Zwickel” gaat terug op de Zwickeltap. Deze werd ooit gebruikt zodat de meesterbrouwer nog tijdens het brouwen een biermonster rechtstreeks uit het vat kon nemen.
Het bier is erg drinkbaar en heeft een laag koolzuurgehalte, daarom schuimt het weinig. Het is net als het Helles nauwelijks gehopt, wat een groot verschil maakt met bijvoorbeeld pilsener. Het kan daarom snel en het hele jaar door gedronken worden.
Omdat het ongefilterd is, is het vaak niet langer dan 2 maanden houdbaar en verliest ook relatief snel aan smaak. De vele troebele stoffen resulteren in een ondoorzichtig bier dat qua kleur doet denken aan amber.
Lager
Lagerbier werd voor het eerst uitgevonden in 1839.
Omdat het zeer koude temperaturen vereist voor het productieproces, kon het bier vroeger alleen in de wintermaanden worden geproduceerd.
Tegenwoordig is Lager het hele jaar door verkrijgbaar. Qua smaak kun je een mild, makkelijk drinkbaar bier van lage gisting verwachten dat bijna een beetje zoet is door de lage hoppigheid.
De naam komt van het lageringsproces, waardoor het bier vroeger een heel jaar kon meegaan. In Engelstalige landen is lager echter een term voor alle bieren van lage gisting en niet alleen voor Duitse lager in het bijzonder.
Märzen
Märzen is erg populair in Zuid-Duitsland en Oostenrijk.
Het is een zeer moutige, bierstijl van lage gisting die vrij zoet en vol is. Je kunt het over het algemeen op elk moment van het jaar drinken – in tegenstelling tot vroeger.
Oorspronkelijk werd Märzen vanwege de vereiste lage temperaturen in de winter tot in maart gebrouwen zodat het in de zomer gedronken kon worden. Dit heeft ook met een verbod voor brouwers te maken om in de zomer hun werk te doen vanwege brandgevaar. De resten van het opgeslagen bier uit maart werden dan in de zomer gedronken en daarom kreeg het de naam Märzen.
Het is gemakkelijk te herkennen aan zijn amberkleur en heeft een alcoholpercentage van tussen de 5 en de 6 %.
Pils / Pilsener
Iedereen die ooit bier heeft gedronken, heeft ook het meestal bittere en wrange Pilsener gedronken.
Dit biertype is de populairste soort in Duitsland. Het is vernoemd naar de Tsjechische stad Pilsen, maar het bier is in de 19e eeuw uitgevonden door meesterbrouwer Josef Groll uit Beieren. Dit verklaart ook waarom het bier in Tsjechië nog vaker wordt gedronken dan in Duitsland.
De kleur doet denken aan vloeibaar goud, het tintelt ook sterk en laat een droge noot achter in de mond. Het bier is vanwege de hoge hopgehalte vaak vrij bitter.
Bij veel bierliefhebbers is Pils echter niet al te populair omdat zijn grote succes veel oorspronkelijke brouwtradities in veel streken de nek heeft omgedraaid.
Rauchbier
De naam van deze Midden Frankische specialiteit is afgeleid van het brouwproces: er wordt gerookte mout (d.w.z. boven een vuur gedroogde mout) gebruikt. Het basisrecept en het brouwproces zelf lijken echter sterk op die van Märzen.
Het resultaat is een bier dat naar mout smaakt, maar qua smaak een uitgesproken of licht rokerig karakter heeft. Vaak doet het een beetje denken aan gerookt spek. Het wordt meestal in de winter gedronken.
Schwarzbier
Het zwart bier van lage gisting vindt zijn oorsprong in Saksen en Thüringen.
Om de typische smaak te behouden – naast mouten worden koffie en chocolade vaak genoemd – wordt het bier gebrouwen met gebrande mouten.
De donkere, moutige smaak maakt dit bier meer tot een winterbier.
Weizen
Het populaire tarwebier is overal thuis in Duitsland en is vooral populair in Zuid-Duitsland.
Het is van hoge gisting en smaakt nogal zoet en vol en is erg verfrissend. Het is daarom een geliefd bier in de zomer. De indrukwekkende schuimkraag is een herkenbaar kenmerk van tarwebier.
Opdat het bier zijn naam mag dragen, wordt het gebrouwen met minstens 50% tarwemout. Gist is ook een belangrijk ingrediënt, omdat het verantwoordelijk is voor de zoete smaak die hierboven beschreven wordt. Smaken zoals banaan en kruidnagel zijn niet ongewoon bij het drinken van een witbier.
Qua uiterlijk is het meestal licht en door de gist wat troebel, tenzij het gefilterd is, dan wordt het Kristallweizen genoemd.
